See other templatesSee other templates

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Można się bać ze strachu, a można bać się z lęku. Co odróżnia jedno od drugiego? Faktyczne doświadczenie zagrożenia. Lęk jest jakby spojrzeniem w przód – zagrożenie może nadejść, ale nie musi. W przypadku zaburzeń lękowych może okazać się,że lęk będzie wynikał z zagrożeń, które nie tyle nie muszą, co nawet nie nadejdą, bo są wymysłem chorego. Czy sama odwaga wystarczy do pokonania lęku?

Czym jest lęk?

Lęk ma podłoże psychiczne, lecz bardzo często daje się go odczuć na poziomie fizycznym. Objawy somatyczne trudno ująć w kilku słowach, bo to cały szereg przykrych doświadczeń. Migreny, bóle brzucha, mdłości, kołatania serca, poczucia omdlenia, pocenia… Sam lęk jest stanem niepokoju i silnym uczuciem napięcia. Przyczyny występowania lęku Najczęściej to brak społecznego dopasowania, lęk przed krytyką i odrzuceniem ze strony drugiej osoby. Rodzi się z przekonania o nieumiejętności poradzenia z trudną sytuacją oraz lęku przed porażką. W ekstremalnych przypadkach wynika z lęku… przed lękiem. Możemy mieć wtedy do czynienia z zaburzeniami lękowymi.

Rodzaje zaburzeń lękowych

Zaburzenia lękowe wpływają na życie zaburzonego: jego zachowanie, myślenie, emocje oraz zdrowie fizyczne. Są hamulcem do życia w pełni. Wciąż powstrzymują przed tym, by cieszyć się nim w zupełności. To ostatecznie prowadzi do depresji oraz częstych uzależnień. Dzielą się na fobie, do których należą:

fobia społeczna (lęk przed kontaktem z innymi ludźmi),

agorafobia (lęk przed otwartą przestrzenią, wyjściem z domu),

fobie specyficzne, gdzie dołączyć można odwrotność agorafobii - klaustrofobię, czyli lęk przed zamkniętymi pomieszczeniami.

Wyróżniamy także

  • zespół lęku panicznego, który objawia się poprzez ataki paniki, pojawiające się bez konkretnej przyczyny i objawiające stanem napięcia oraz poczuciem zagrożenia życia (przyspieszonym biciem serca, uczuciem braku tchu),
  • zespół lęku uogólnionego również nie posiada konkretnej przyczyny, jednak nie występuje pod postacią ataków, a raczej jako przesadny efekt reagowania na trudności i silny niepokój z somatycznymi objawami, a mieszane zaburzenia lękowo-depresyjne mają miejsce, gdy lęk przeplata się z depresją.
  • zaburzenia obsesyjno-kompulsywne z obsesjami i natręctwami.

Jak radzić sobie z lękiem?

 Nieważne, czy cierpisz na któreś z wyżej wymienionych zaburzeń, czy lęk pojawia się w twoim życiu sporadycznie – w obu tych sytuacjach potrzebujesz metody, by nauczyć się z nim radzić. A najbardziej uniwersalną metodą jest akceptowanie lęku. Ktoś kiedyś powiedział bardzo mądre słowa, że odwagą nie jest brak strachu, a jego pokonywanie. Podobnie jest z lękiem. Wszyscy go czujemy. Na świecie istnieje minimalny odsetek ludzi, którzy nauczyli się żyć bez lęku. Dlatego zaakceptujmy go. Nie obwiniajmy się, nie starajmy na siłę stłumić emocji, nie zamykajmy w domu. Zadajmy sobie zamiast tego pytanie: Co mogłoby stać się najgorszego w tej sytuacji? Zadanie tego pytania pozwala uświadomić sobie, że lęk jest nieadekwatny do tego, co może się wydarzyć. Jest o wiele za silny wobec tego, co nawet w najgorszym wypadku może nas spotkać. Akceptacja pozwala zminimalizować odczucie niepokoju. Nie koncentrujemy się już na tym, by od niego uciec, bo godzimy się z tym, że nie uciekniemy. Staramy się skupić na tym, jak wykonać to zadanie pomimo lęku.

Psychoterapia jest konieczną opcją dla osób z zaburzeniami lękowymi i przydatną dla tych, którzy cierpią na pojawiające się odczucia lęku. To ona pozwala znaleźć faktyczne jego źródło i wyeliminować z codzienności całkowicie.

 

Początek strony